2006/Jan/27

Title : Eternity of Blue Moon

Paring : TxT , JxM

Author : Jitsu

::TxT::TxT::TxT::TxT::TxT::TxT::TxT::TxT::TxT::TxT::TxT::TxT::

Eternity of Blue Moon

Prelude II

คาเมะ วันนี้เราแวะที่บ้านหลังนั้นกันอีกนะ ผมเอ่ยปากชวนเพราะยังติดใจความเรียบง่ายของบ้านหลังนั้น มันมีอะไรบางอย่างแต่ก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน

ได้สิ เราก็ชอบที่นั่นเหมือนกัน คาเมะยิ้มตอบรับ

กลายเป็นว่าเราไปที่บ้านหลังนั้นบ่อยขึ้น การได้อยู่ภายในบ้านหลังนั้นทำให้รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก สายลมเอื่อยๆ ในสวนก็ชวนให้รู้สึกเคลิ้มฝันได้พอๆกับบรรยากาศรอบข้าง

Aoi tsuki ga hitori no kage nobashi , kimi no omokage deke terasu

..

.

คุณหนูครับ กำลังร้องเพลงอยู่ใช่มั๊ยครับ วันนี้อากาศดี ออกไปเดินเล่นที่สวนมั๊ยครับ คุณหมอว่าพลางเลื่อนเก้าอี้รถเข็นพาคุณหนูที่ตอนนี้กำลังอารมณ์ดีออกไปสูดอากาศเย็นสบายภายในสวนดอกไม้ กลิ่นของมวลพฤกษาหอมลอยละล่องผสานกับท่วงทำนองดนตรีที่ถูกขับกล่อม หากแต่ไร้ซึ่งตัวโน๊ต เสียงนั้นหรือจะสมบูรณ์ ดนตรีที่รับรู้ด้วยใจ สัมผัสได้จากบรรยากาศรอบข้าง แม้มันจะไม่มีเสียงของตัวโน๊ตแต่มันก็ยังเป็นเพลงที่เพราะเสมอ หากเราสัมผัสได้จากคนที่ขับกล่อมมัน

วันนี้อากาศดีจัง ได้มาสูดอากาศข้างนอกพร้อมๆกับคุณหมอนี่ สบายใจจังน้า...คุณหมอจะรู้มั๊ยน้าว่าตอนนี้เรากำลังมีความสุขที่สุดเลย สายตาของร่างบางเหลือบมองคนข้างๆ ที่บัดนี้กำลังจ้องมองมายังร่างบางสวยอยู่เหมือนกัน ตาสบกันโดยบังเอิญ ความเขินอายเข้ามาแทนที่ ชวนให้ใจสั่นไหวจนร่างบางต้องรีบก้มหน้าหลบสายตาคมกล้าที่จ้องมองมาเหมือนจะหยั่งให้ลึกซึ้งถึงจิตใจอีกฝ่าย สัมผัสได้ถึงกลิ่นไอของกันและกัน หากแต่ร่างบางจะรับรู้ถึงบางอย่างในตาคมกล้าที่จ้องมองนั้นหรือ?

...

..

.

ซึบาสะ...ตื่นเถอะ กลับบ้านกันได้แล้ว เสียงร้องแจ้วๆ ดังเข้ามากระทบโสตประสาท

อืมมมม... ร่างบางขยับเล็กน้อยก่อนที่จะสะดุ้งตื่น นี่กี่โมงแล้วเนี้ย คาเมะ...แย่แล้วเย็นขนาดนี้เลยเหรอ

ใช่สิ เห็นหลับซะสนิทขนาดนั้นนิ ฝันดีอะไรอยู่เหรอจ๊ะ ซึบะจางง...ทำหน้าซะน่ารักเชียว ระวังคนลักหลับน้า... ขอแซวซะหน่อยเถอะ เล่นทำหน้าอย่างนั้น เต่าตัวน้อยๆ จะอดใจไหวมะเนี๊ย

กลับกันเถอะ ป่านนี้แม่บ่นแล้วมั้ง..ไปเร็วสิ คาเมะนี่! มัวแต่เพ้ออารายอยู่ฮึ!

ว่าแล้วทั้งสองก็พาร่างกลับบ้านอย่างปลอดภัย แต่ยังไม่วายกระเซ้าเย้าแหย่กันจนเกือบจะไปไม่รอดเหมือนกัน หัวใจดวงน้อยๆของเต่าจะปลอดภัยมั๊ยน้า ส่วนคนสวยตาโตนั้นเหรออารมณ์ดียิ้มไม่หุบเลยน่ะสิ อืม..ฝันดีจังน้า รู้สึกอบอุ่นดีจัง อยากฝันต่ออีกอ่ะ

ความฝัน ถึงแม้มันจะดูบางเบาเลื่อนลอย หากแต่ทุกฉากทุกตอนล้วนชักนำหัวใจให้ชุ่มชื่นอบอุ่น หากเป็นเช่นนี้ก็อยากจะฝันต่อไปชั่วนิรันดร์

ร่างบางเหม่อมองดูดวงจันทร์ที่กำลังทอแสงนวลบดบังแสงดาว รอยบนดวงจันทร์ที่ขยับไหว กลุ่มดาวที่เคลื่อนคล้อย บอกให้รู้ว่าค่ำคืนนี้กำลังสิ้นสุดลง และจะนำพาไปสู่โลกใบใหม่ ความคิดคำนึงถึงความฝันเมื่อยามพลบค่ำยังคงคุกรุ่นอยู่ไม่จาง

อีกฟากหนึ่งของจันทรา ร่างบางที่เหม่อมองดูแสงจันทร์นวลเฉกเช่นกัน เงาจันทร์ที่ตกกระทบยังเป็นเช่นเดิม ดวงจันทร์ยังเป็นดวงเดิม มีคนว่ากันว่าแสงจันทรายามนี้มักมีสิ่งเร้นลับหลบซ่อนอยู่เสมอ หากแต่สิ่งเร้นลับนั้นหรือจะสู้ความเร้นลับภายในจิตใจมนุษย์ได้

คุณหมอถูกเชิญมาคุยในยามวิกาลเช่นนี้คงไม่ใช่เรื่องที่น่าพิสมัยเท่าไหร่นัก หากแต่เค้าก็ต้องมาตามคำสั่งนายเจ้าของบ้าน คิ้วที่ขมวดเป็นปมบ่งบอกถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมากระคนสงสัย นี่เค้ายังต้องฝืนใจทำต่อไปถึงเมื่อไรกันนะ

ครับ นายท่านมีอะไรหรือครับ ถึงกับเรียกผมมาพบยามดึกเช่นนี้ ร่างสูงเอ่ยถามทันทีที่มาถึง

ไม่มีอะไรมากนักหรอก แค่อยากจะถามความคืบหน้าของงานที่สั่งไว้ เมื่อไหร่จะเห็นผลกัน คุณหมอทาคิซาว่า! ชั้นทนรอต่อไปไม่ไหวแล้วนะ รึต้องให้เตือนความจำคุณหมอกัน เสียงที่เกรี้ยวกราวฟังดูดุดันและสายตาที่ส่งมานั้นบอกได้ถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก ภายในใจยามนี้มันนึกอยากให้คุณหนูคนสวยนั่นหมดลมหายใจไปซะทันทีเท่าที่ใจนึก แค่เพียงความตาย ทำไมเค้าจะมอบมันให้หลานชายที่รักไม่ได้ล่ะ ในเมื่อเค้าทนรอมันมาตั้งนานแล้ว ของที่น่าจะเป็นของเขายังงัยก็ต้องเป็นของเค้าให้ได้ แล้วเมื่อไหร่กันล่ะ เค้าถึงจะได้ครอบครองมันไว้ในกำมือ ทรัพย์สมบัติของตระกูลนี้ทั้งหมด หวังว่าคงอีกไม่นานนี้ หึ..หึ..แค่คิดถึงความหวานหอม กลิ่นของความตายนั้นก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว

ในไม่ช้านี้แหละครับ คุณจะได้ฟังข่าวดี ว่าแล้วก็รีบโค้งคำนับลาออกจากห้องนั้นไป เค้าไม่อยากจะอยู่ในห้องนั้นนานนักหรอก บรรยากาศที่ชวนขนลุก รู้สึกอึดอัดแทบจะสำรอกออกมาเหมือนจิตใจคนในนั้นมันทำให้เค้าหายใจไม่ออก นี่ถ้าไม่ใช่เพราะครอบครัวเค้าที่ต้องมาพลอยรับกรรมแล้วล่ะก้อ เค้าคงไม่ต้องมาฝืนใจทำเรื่องต่ำช้าผิดจรรยาบรรณอย่างนี้หรอก ใจหนึ่งก็มอบมันให้คนสวยไปแล้ว ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ แล้วจะแน่ใจหรือว่าความรู้สึกนี้คือ รัก ในเมื่อมันเหมือนความผูกพันที่ค่อยๆฝังรากลึกกัดกร่อนจิตใจเลวๆนี้และอีกไม่ช้ามันคงผุพังแตกสลายไปพร้อมกับตุ๊กตาแสนสวยตัวนั้น แต่จะให้ทำอย่างไรได้ล่ะ เค้าไม่มีทางเลือกนี่

ยาที่ถูกผสมในยาหลักแม้มันจะไม่มีรส ไม่มีกลิ่น แต่ความร้ายแรงที่สะสมเรื่อยๆนั้นก็บั่นทอนชีวิตหนึ่งได้ในไม่ช้า ร่างสูงคิดคำนึงถึงสิ่งที่กำลังจะตามมาแล้วมันทำให้เค้าไม่อยากจะมีชีวิตอยู่บนโลกที่โสมมเช่นนี้อีกเลย ความบริสุทธิ์เดียวที่เค้ามีอยู่มันกลับถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของคนเลวๆคนนี้เหรอ เสียงฝีเท้าค่อยๆเบาลงพร้อมกับเสียงเปิดประตู พรุ่งนี้จะเป็นเช่นไรกันนะ

ร่างบางมองเข้าไปในแววตาที่เศร้าสร้อยนั้น รู้สึกถึงบางอย่างที่ตัวเค้าเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร

ทำไมดวงตาคุณหมอวันนี้ถึงเศร้าจังเลยนะ ตัวเค้าเองก็พยายามจะฝืนยิ้มให้คุณหมอ หากแต่ขณะนี้มันแทบจะฝืนทำอะไรไม่ได้เลย รู้สึกว่าร่างกายนับวันจะเหมือนไม่ใช่ตัวของเขาอย่างงัยอย่างงั้น ความรู้สึกหายใจติดขัดมักปรากฏให้เห็นอยู่บ่อยๆ แต่ก็พยายามจะทำให้เหมือนปกติ เพื่อที่คุณหมอจะได้ไม่รู้สึกกังวลใจ ขอแค่รอยยิ้มและความใกล้ชิดนี้เท่านั้นก็พอ อย่างอื่นคงไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว คำสัญญาที่เคยให้แก่กันว่าจะอยู่ด้วยกันไปตลอดนั้น ขอให้มันยังอยู่ตลอดไปเถอะนะ นี่เป็นความฝันเดียวที่ร้องขอ แล้วมันจะเป็นจริงได้มั๊ย

..

.

แค่ก...แค่ก นับวันอาการของผมยิ่งเป็นหนักขึ้น วันนี้ผมไอเป็นเลือดทั้งวัน รู้สึกได้ถึงเส้นด้ายของชีวิตที่ขึงจนตรึง กลัวว่าหากขยับเขยื้อนเพียงนิดเดียวเส้นด้ายบางๆ เส้นนี้คงขาดผึงลงภายในพริบตา ผมกลัวตัวเอง...กลัวสิ่งที่ตัวเองกำลังเผชิญอยู่...กลัวสิ่งที่กำลังหยิบยื่นให้กับผม ร่างการค่อยๆชาขึ้น ลมหายใจที่แผ่วเบากับเสียงของหัวใจ ใช่! หัวใจ...หัวใจของผม ครั้งสุดท้ายที่มองดูหัวใจตัวเองมันเมื่อไรกันนะ คนที่ผมรักมากที่สุดตอนนี้อยู่ที่ไหน ผมพยายามร้องสุดเสียง แต่มันก็เป็นเพียงลมหายใจแผ่วๆกับหยดน้ำตาที่ร่วงลงมา หยดแล้วหยดเล่า ยิ่งทำให้นัยน์ตาพร่ามัว อาการหายใจติดขัดยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น บทเพลงช้าๆเลื่อนลอยตามสายลม...

Aoi tsuki ga hitori no kage nobashi , kimi no omokage deke terasu

สติผมเหมือนจะหลุดลอย ทุกอย่างที่มองเห็นถูกแทนที่ด้วยสีดำ มืดมิด เลือนราง แผ่วเบาลงเรื่อยๆ ความหวาดกลัวค่อยๆคืบคลายเข้ามาทักทายช้าๆ ก่อนที่ทุกอย่างจะดับไป...

แด่คุณหมอที่รัก...

นี่คือเมโลดี้ที่ไม่สามารถร้องได้อีกเป็นครั้งที่สอง

ในวันนี้ ผมไม่สามารถแม้จะเอ่ยคำลา

ก่อนแยกจากกัน

ความฝันของผมจะค่อยๆซึมเข้าสู่หัวใจของคุณ

ความรักนั้น เมื่อถูกเติมเต็มก็จะถึงคราวแหว่งเว้า

เฉกเช่นดวงจันทร์แรม 1 ค่ำ

..

.

แหมะ..แหมะ เสียงฝนตกกระทบอะไรบางอย่างแทรกเข้ามารบกวนโสตประสาทของผม จนผมเริ่มรู้สึกตัว นี่! ผมยังไม่ตายใช่มั๊ย พระเจ้ายังไม่ได้พรากชีวิตผมไปใช่มั๊ย แต่ทำไมความหนาวเย็นถึงยังคงอยู่ล่ะ ไอเย็นที่มาพร้อมกลิ่นดินทำให้ผมพยายามลืมตาขึ้นเพื่อผมจะได้เห็นคนที่ผมรัก ยิ้มให้กับชีวิตใหม่ที่เริ่มเดินต่อไป แต่สิ่งที่ผมเห็นนั้น มันกลับเป็นความมืดมิด ฝนหยุดตกลงแล้ว ยิ่งทำให้ทุกอย่างรอบตัวเงียบสงัดน่าวังเวงยิ่งขึ้น ผมพยายามขยับตัว มือเริ่มเขยื้อนควานหาหลักยึด ทุกสิ่งรอบข้างมันมืดมิดมากจนน่าแปลกใจตัวเองว่าผมอยู่ที่ไหนกัน ผมพยายามลากมือผ่านความมืดเพื่อหวังจะได้เจออะไรก็ได้ที่พอจะเป็นที่ยึดให้ผมสามารถดึงตัวเองลุกขึ้นได้ แต่สิ่งที่ผมคลำเจอกลับเป็นไอเย็นที่แทรกซึมผ่านแผ่นไม้เรียบข้างๆตัว ความกลัวแล่นผ่านจากไขสันหลังเข้าสู่สมองชวนให้เย็นวาบขึ้นมาเฉียบพลัน เม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นอย่างรวดเร็ว ความคิดถึงคุณหมอเริ่มดังขึ้นในสมองสั่งให้ผมพยายามเปล่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ คุณหมอ...ช่วยผมด้วย หยาดน้ำตาเริ่มไหลอาบสองแก้ม รับรู้ถึงไอของลมหายใจที่พ่นผ่าน เสียงที่เปล่งออกมามันก็เป็นแค่เพียงการขยับริมฝีปากเท่านั้น ทุกอย่างดูสิ้นหวัง ความคิดยังคงวนเวียนหาเหตุผล ในขณะที่สองมือพยายามอย่างมากที่จะดันแผ่นไม้ตรงหน้าออกไป หากแต่แรงที่มีมันช่างน้อยนิดเสียนี่กระไร นานเท่าไรแล้วนะ จวบจนความหวังแทบจะหลุดลอยไปไกล

จู่ๆเสียงบางอย่างก็ดังขึ้นเสียงที่คุ้นเคยพาให้หัวใจอบอุ่น คุณหมอมาช่วยผมแล้ว

แผ่นไม้ค่อยๆถูกแง้มเปิดออกแสงสว่างที่เล็ดรอดผ่านเข้ามาจนทำให้ผมต้องหยีตาสู้แสงนั้นช่างดีเหลือเกิน อาสว่างจัง

..

.



Comment

Comment:

Tweet


อ่ะอันนี้ก็ไม่ได้เม้นท์อีกแล้ว อายจัง
อ่านหมดทุกอันแล้วนะเนี้ย ตอนนี้อ่ะหมอ
ใจร้าย ทำกับคุณหนูงี้ได้ไงนะ โกรธ โกรธ:]
#5 by tsuba:tsuba (61.47.115.176) At 2006-03-07 21:59,
น่ากลัวแฮะเรื่องนี้
แต่เวลาเขียนอ่านๆแล้วยังมีงงๆบางทีว่านี่มันตอนไหน หรือใครพูดใครคิดกันแน่แต่น่าติดตาม จะรออ่านต่อคะ
#4 by piggy (202.129.46.187) At 2006-02-20 15:36,
ฮ่วย อารมณ์ ค้าง มาต่อเร็วๆนะเจ๊ ก่อนที่ชั้นจะลืม อิอิ หนุกดีอ่ะ ชั้นชอบแนวๆนี้ด้วยอ่ะ
#3 by กิ๊ก (61.91.113.243) At 2006-02-19 10:30,
ลึกลับดีจังเนาะ
ทักกี้ ทำให้ ซึบะเหมือนตายเหรอ ?
แต่จริงๆแล้วซึบะ ยังไม่ตายใช่มั๊ย?

จะรออ่าน ตอนต่อไปจ่ะ ลุ้นๆนะเนี่ย..
#2 by ZIN (61.19.228.46) At 2006-02-19 01:08,
อ่านแล้วรู้สึกจะออกแนวลึกลับๆมากๆ
ตอนนี้อ่านมาก็ยังไม่รู้ว่าเรื่องมันเปงไงแน่อ่ะ 55555+ 0 w 0
จะรออ่านนะค้าบบบบบบบบผม ~!!
#1 by DEPAPEPE At 2006-02-18 12:01,